Trato de non pensar en ti
de quitar a túa imaxe da miña mente
de convercerme a min mesmo
de que non me fas falla,
que non preciso de ti,
que podo ser feliz sen ti,
quen sin ti a miña vida segue a ter sentido.
Pero non deixo un intre
de recordarte e de desexar
que veñas a min, que volvas ao meu lado
Dame rabia non poder controlar
o sentimento de ficar de ti namorado.
Trato de esquecerce
pero non consigo facelo
agás cando distraído
me poño a mentir…
Adícollo á miña amiga Natalia, “o meu amor platónico” jajaja
maio 24th, 2007 at 6:15 pm
Por Chantada andaremos. Un saúdo
maio 29th, 2007 at 4:02 pm
e precioso é
a iago qu ben escribes,
xa me gustaria facer uns versoso paseres tan queridos.. pero
ultimamente non si o que pasa por a miña cabeza que so escribo os seres que xxa nos estan un bikazo
maio 30th, 2007 at 11:57 pm
o amor non correspondido é un dos grandes temas da literatura, pero certamente… na realidade non ten sentido. Pasar páxina e a outra cousa.